ตอน 131
ท่านประธานซาตานของฉัน
บทที่131 รถเสียแล้ว
“พ่อเธอไม่ใช่ซื้อบ้านข้างนอกให้เธอแล้วหรอ? โรงเรียนลูกชายเธอก็อยู่ห่างจากที่นี่ไกลอยู่นะ! ถ้าเธออยากอยู่ ฉันจัดการห้องพักแขกให้เธออยู่ก็ได้”
“ไม่ได้! ฉันจะอยู่ห้องนั้นของฉัน! ระเบียงห้องนั้นใหญ่ แสงแดดดี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บรรยากาศก็ไม่เลวมาก ห้องอื่นฉันไม่ต้องการ” ชวนีย
ตอน 132
บทที่132 จูบที่ลงโทษ
“ของเก่าขนาดนี้แล้ว คุณทิ้งไปได้แล้ว” ชวนีบอกอย่างเฉยเมย
“ผมจะทิ้งลงได้ยังไง” ธนชาตยิ้มอย่างขมขื่น “ผมอยากเก็บรักษาช่วงเวลาที่พวกเราเคยมีความสุขไว้มาก! แม้เพียงของอย่างหนึ่ง สำหรับผมแล้วล้วนมีความหมายพิเศษ”
ชวนีกัดริมฝีปากอยู่ หันหน้ามองนอกกระจก ไม่อยากฟังอะไร
ตอน 133
บทที่133 ปวัตรคุณพอได้แล้ว
ใบหน้างดงามของธนชาตประกายความเจ็บปวด เขาก้าวใหญ่ไปทางลิฟต์ ก่อนเข้าลิฟต์ หมัดของเขาชกไปยังกำแพง ปลดปล่อยอารมณ์ไม่พอใจภายในใจเขา
เขารู้ชวนีไม่รักเขาแล้ว แต่ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่อยู่ในกฎระเบียบมาโดยตลอด ทำไมเธอถึงจูบกับผู้ชายคนอื่นต่อหน้าสาธารณชนข้างนอกล่ะ?