บทที่ 133

บทที่133 ปวัตรคุณพอได้แล้ว

ใบหน้างดงามของธนชาตประกายความเจ็บปวด เขาก้าวใหญ่ไปทางลิฟต์ ก่อนเข้าลิฟต์ หมัดของเขาชกไปยังกำแพง ปลดปล่อยอารมณ์ไม่พอใจภายในใจเขา

เขารู้ชวนีไม่รักเขาแล้ว แต่ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่อยู่ในกฎระเบียบมาโดยตลอด ทำไมเธอถึงจูบกับผู้ชายคนอื่นต่อหน้าสาธารณชนข้า

บทที่ 134

บทที่134 เขาให้ของขวัญอย่างเผด็จการ

“คุณ...คุณทำอะไร!” ชวนีถลึงตาอยู่ จะโกรธแล้ว ผู้ชายคนนี้รู้จักไหมว่าอะไรคือให้เกียรติคนอื่น?

ปวัตรโค้งริมฝีปากยิ้ม “วางใจได้ ด้านล่างผมใส่กางเกงในแล้ว” พูดจบ เขาดึงผ้าเช็ดตัวออกอย่างป่าเถื่อนทันที เผยกางเกงในสีดำออกมาแล้ว

ชวนีรีบร้

บทที่ 135

บทที่135 อย่าหลงรักฉัน

แต่ไหนแต่ไรมีเพียงผู้ชายคนนี้เตือนคนอื่น มาถึงผู้หญิงคนนี้เตือนเขาตั้งแต่เมื่อไหร่?

สีหน้าของปวัตรหม่นๆ แล้ว “หลงรักคุณ? คุณคิดมากแล้ว”

ชวนีรีบยิ้มอย่างภูมิใจยิ่งขึ้นแล้ว “คุณแน่ใจว่าไม่ได้หลงรักฉัน? ถึงแม้ฉันจะทั้งสวยทั้งฉลาดยังมีเสน่ห์มาก