บทที่ 45 ตัวเขาหล่ะ

ร่างปริมเซไม่นิ่งทีหนึ่ง ถูกดันออกมาจากนอกไฟแบบกำหนดตัวเองไม่ได้

พอเขาหันกลับไป ไฟที่ลุกขึ้นอย่างรุนแรง เพียงมองเห็นร่างเงาของจูนและทรายที่ถูกติดการไว้ เขาอยากพุ่งเข้าไป กลับถูกแรงที่หนักแน่นคนหนึ่งดึงมือเขาไว้ หันกลับไปมองคือแดงที่พึ่งมาถึง

“คุณผู้หญิงจะเข้าไปไม่ได้นะครับ

บทที่ 46 ไม่รักได้ยังไง

ในห้องรับแขกเต็มไปด้วยเสียงร้องไห้เจ็บปวดของปริม

พอเขากำลังร้อนไห้จนทำอะไรไม่ได้แล้ว ฝั่งนั้นก็วางสายลง เขากุมหัวลงไปที่โซฟาร้องไห้หนักมาก พอท้องฟ้าเริ่มมืดลง ก็มีมือเล็กมือหนึ่งมาเช็คน้ำตาให้เขา

เขาพอจะดึงสติกลับได้ ลืมตาที่บวมขึ้น คือเบนซ์

เบนซ์ยืนข้างๆมองเขายังเจ

บทที่ 47 ไม่รัก ทำไม่ได้（ตอนจบ）

“ปริม ผมไม่รู้ว่าคุณท้องแล้ว”จูนนิ่งไปพักหนึ่ง ถามด้วยเสียงต่ำ “คุณต้องการให้ผมกลับไปอยู่เคียงข้างคุณจริงหรอครับ?”

ปริมรีบพยักหัวอย่างไม่คิดอะไร “ใช่ค่ะ คุณรีบกลับมา”

จูนเงียบไปไม่กี่วินาที “ครับ แต่ผมยังต้องพักฝืนรักษาตัวที่โรงพยาบาลครับ”

ปริมนิ่งไปสักพัก ได