บทที่ 44 ไปตายซะ

หลังวางสายไป ทรายก็วิ่งออกไป พอตอนที่เขากลับมาในมือก็ถือถังน้ำมันไว้สองถัง เทวนไปรอบตัวปริมรอบหนึ่ง แล้ววิ่งไปเอากองฟืนวางไว้บนนั้น

ปริมมองแล้ว ใจกลัวแน่นไปหมด

“ทราย แกยังสาวอยู่ ทั้งชีวิตมันยาวมาก แกต้องคิดไว้ดี อย่าไปเร่งรีบเกิน......”ปริมเตือนเขาอย่างเสียงเบา แต่ทรายตัดสินใ

บทที่ 45 ตัวเขาหล่ะ

ร่างปริมเซไม่นิ่งทีหนึ่ง ถูกดันออกมาจากนอกไฟแบบกำหนดตัวเองไม่ได้

พอเขาหันกลับไป ไฟที่ลุกขึ้นอย่างรุนแรง เพียงมองเห็นร่างเงาของจูนและทรายที่ถูกติดการไว้ เขาอยากพุ่งเข้าไป กลับถูกแรงที่หนักแน่นคนหนึ่งดึงมือเขาไว้ หันกลับไปมองคือแดงที่พึ่งมาถึง

“คุณผู้หญิงจะเข้าไปไม่ได้นะครับ

บทที่ 46 ไม่รักได้ยังไง

ในห้องรับแขกเต็มไปด้วยเสียงร้องไห้เจ็บปวดของปริม

พอเขากำลังร้อนไห้จนทำอะไรไม่ได้แล้ว ฝั่งนั้นก็วางสายลง เขากุมหัวลงไปที่โซฟาร้องไห้หนักมาก พอท้องฟ้าเริ่มมืดลง ก็มีมือเล็กมือหนึ่งมาเช็คน้ำตาให้เขา

เขาพอจะดึงสติกลับได้ ลืมตาที่บวมขึ้น คือเบนซ์

เบนซ์ยืนข้างๆมองเขายังเจ