บทที่ 34 โกรธ

ปริมหันกลับไปมองคิม เขาถูกยามกักตัวไว้ไม่สามารถเข้ามาได้

“ จูน ทำไมคุณเหี้ยแบบนี้” เขาโมโหจนดาออกมาด้วยเสียงต่ำที่ออกมาจากข้างใน จูนหน้านิ่งไว้ “ อย่าลืมนะครับ คุณยังเป็นภรรยาของผมอยู่“

สีหน้าปริมซีดขึ้น โบกมือให้คิมกลับไปก่อน

คิมยืนที่นอกประตู ถูกยามห้

บทที่ 35 เมา

เบนซ์มองปริมจากไปด้วยสีหน้าที่อดทนไว้

ตอนที่ผ่านจูนไป สีหน้าจูนไม่ดีมาก มือที่ไว้ข้างตัวกำไว้แน่น เหมือนว่านาทีต่อไปก็จะจับมือปริมไว้ แต่ก็ไม่ได้ทำแบบนั้น

ยิ่งบังคับเขาอีก ก็เพียงจะทำให้ปริมรู้สึกลำคานและเกลียดมากขึ้น

หลังปริมไปแล้ว เบนซ์ก็เดินไปหาจูนเข

บทที่ 36 เข้าใจผิด

ปริมรู้สึกหนักหัวมาก แสงไพที่อยู่ตรงหน้าซ้ำๆไปไหม เดี๋ยวก็ปรากฏเป็นหน้าของจูน เดี๋ยวก็ปรากฏเป็นหน้าของคิม

“ใช่ครับ ผมเอง” ตามเสียงที่แหบต่ำของจูน ในตัวของปริมแม้แต่ป้าชินสุดท้ายก็ไม่มีแล้ว ปริมสั่นขึ้นมาทีหนึ่ง

“จูน คุณจะทำอะไร?” ส่ายหัวไปมา เห็นจูนกำลังถอดเข็ม