บทที่ 31 หลับสนิทตอนดึก

ต่อมาจูนก็ไม่ได้พูดอะไรอีก ก็ไม่ได้มีกิริยาอะไรที่เกินไป

หลังจากที่เดินสนามสองรอบเสร็จ ปริมก็พิงใต้ต้นไม้พักผ่อนอย่างเหนื่อยล้า เขาไม่ได้พักผ่อนมันนานแล้ว ร่างกายเขาแย่มากแล้วจริงๆ

“ฉันได้ทำตามที่คุณขอแล้ว ตอนนี้จะพาฉันไปเจอเบนซ์ได้ยัง?” หลังควบคุมการหายใจเส

บทที่ 32 ไปเยี่ยมลูกสาว

ปริมมองไปตึกตรงข้ามระเบียงถึงจะรู้ตัวขึ้นมา หน้าแดงขึ้นมา จ้องไปที่จูนอย่างโมโห “คืนเสื้อผ้าฉันกลับมานะ”

จูนมองเขาไว้อย่างนิ่งๆ “พึ่งซักยังไม่แห้งเลยครับ”

ปริมโกรธมาก

“คุณไปอาบน้ำก่อนครับ เดี๋ยวกินข้าวเสร็จก็คงจะได้แล้ว”

ปริมหันหลังแ

บทที่ 33 แฟนใหม่

“เมษาครับ พ่อขออภัยนะครับ” นิ่งไปพักหนึ่ง จูนเงยหน้ามองปริมที่นิ่งลอย “ปริม ผมขออภัยจากคุณด้วยครับ”

เขาคุกเข่าลงด้วย?

เขาอึ่งไปสักพักแล้ว ปริมก็พยักคิ้วขึ้น “จูน คุณอยากทำแบบได้ไหม ไม่ว่าคุณจะทำยังไง ก็ไม่อาจเปลี่ยนแปลงความเลวร้ายที่คุณเคยทำกับฉันไว้ ถ้าไม่ใช่คุณ