ตอน 21
รักของฉันที่เคยยืน
บทที่ 21 คนงามที่หลับ
เวลาผ่านไปเรื่อยๆ
คิมก็พักฝืนดีแล้ว เริ่มสืบหาข่าวของปริม แล้วได้รู้ว่าปริมสลบนอนที่โรงพยาบาลยังไม่ฝืน เขาตกใจรีบไปหาที่โรงพยาบาล แล้วพบจูนพอดี เดินเข้าไปโชกจูนทันที
ครั้งนี้ จูนไม่หลบ แต่รับไว้อย่างนิ่ง
“จูน คุณมันไม่ใช่คน” คิมโกรธมาก เขาได้ยิน
ตอน 22
บทที่ 22 เขาฝืนแล้ว
จูนเป็นห่วงลูกมาก จับที่ไหล่เขาเบาๆ สายตาเจ็บปวดไม่รู้จะพูดยังไง “เบนซ์ ไม่ร้องนะครับ เบนซ์ร้องไห้แล้วมามีจะเสียใจนะครับ”
เบนซ์เช็คน้ำตาอย่างเอ็นดู ก้มลงไปกุมหน้าปริมไว้ จูบลงไปที่หน้าปริมอย่างแรงๆ “ มามีผมรักมามีครับ มามีรีบตื่นขึ้นมาสิครับ เบนซ์และป๊าจะรอมามีนะครับ”
ตอน 23
บทที่ 23 ห้องว่างเปล่า
“แล้วเจอกันครับป๊า เบนซ์ไปเล่นกับบาสก่อนละครับ” สุดท้ายเบนซ์ก็โบกมือแล้วลาไป
จูนรู้สึกเศร้าแล้วขึ้นรถไป มองเบนซ์ที่หายจากสายตาตัวเองแล้วค่อยขึ้นรถ
วันนี้ตอนสี่โมง จุจุทางโรงพยาบาลก็โทรมา พยาบาลคนที่ดูแลปริมโดยตลอดพูดขึ้น “คุณ……จูนค้า ห้องผู้ป่วยว่างเปล่าแ