ตอน 21
รักของฉันที่เคยยืน
คนงามที่หลับ
เวลาผ่านไปเรื่อยๆ
คิมก็พักฝืนดีแล้ว เริ่มสืบหาข่าวของปริม แล้วได้รู้ว่าปริมสลบนอนที่โรงพยาบาลยังไม่ฝืน เขาตกใจรีบไปหาที่โรงพยาบาล แล้วพบจูนพอดี เดินเข้าไปโชกจูนทันที
ครั้งนี้ จูนไม่หลบ แต่รับไว้อย่างนิ่ง
“จูน คุณมันไม่ใช่คน” คิมโกรธมาก เขาได้ย
ตอน 22
เขาฝืนแล้ว
จูนเป็นห่วงลูกมาก จับที่ไหล่เขาเบาๆ สายตาเจ็บปวดไม่รู้จะพูดยังไง “เบนซ์ ไม่ร้องนะครับ เบนซ์ร้องไห้แล้วมามีจะเสียใจนะครับ”
เบนซ์เช็คน้ำตาอย่างเอ็นดู ก้มลงไปกุมหน้าปริมไว้ จูบลงไปที่หน้าปริมอย่างแรงๆ “ มามีผมรักมามีครับ มามีรีบตื่นขึ้นมาสิครับ เบนซ์และป๊าจะรอมามีนะครับ”
ตอน 23
ห้องว่างเปล่า
“แล้วเจอกันครับป๊า เบนซ์ไปเล่นกับบาสก่อนละครับ” สุดท้ายเบนซ์ก็โบกมือแล้วลาไป
จูนรู้สึกเศร้าแล้วขึ้นรถไป มองเบนซ์ที่หายจากสายตาตัวเองแล้วค่อยขึ้นรถ
วันนี้ตอนสี่โมง จุจุทางโรงพยาบาลก็โทรมา พยาบาลคนที่ดูแลปริมโดยตลอดพูดขึ้น “คุณ……จูนค้า ห้องผู้ป่วยว่างเปล่