บทที่28 ฉันอยู่กับคุณได้ไหม

ชายชรานั่งอยู่บนเก้าอี้ แล้วค่อยๆใช้พัดพัดไฟต้มยา

น้ำยาในหม้อกำลังเดือดและกลิ่นขมของมันก็เริ่มฟุ้งกระจายเต็มห้อง

รสรินมองไปที่ชายชรานั้นอย่างเงียบๆก็อดไม่ได้ที่จะถามชายชราคนนั้น: “คุณปู่คะ…ฉันเรียกคุณว่าคุณปู่ได้ไหมคะ”

ชายชราได้ยินเสียงของเธอก็ค่อยๆลด

บทที่29 บีบคอเด็กนั่น

สีหน้าของเด็กนั่นเริ่มซีดขึ้น เธอขมวดคิ้วสีหน้าเริ่มทรมานและหน้าค่อยๆแดงขึ้น ความทรมานนั้นทำให้เธอหายใจไม่ค่อยดวกและทำให้สีหน้าของเธอเปลี่ยนแดงขึ้น

เด็กเริ่มชัก เริ่มมีเสียงร้องไห้ออกจากลำคอ

วิคณายื่นมืออีกข้างนึงไปอุดจมูกของเด็ก

อีกมือนึงของเธอสามารถปิดหน้

บทที่30 แสงพระจันทร์

เซนอยู่ที่หน้าประตูแล้วถือโทรศัพท์คิดอะไรบางอย่าง

สิ่งที่วิคณาพูดเขาไม่เชื่ออย่างแน่นอน

เมื่อคิดถึงท่าทางที่โหดร้ายของเธอเมื่อกี้นี้ขนก็ลุกซู่

นั่นคือวิคณาที่เขาเคยรู้จักหรอ

ท่าทางที่ทั้งโหดร้ายทั้งน่ากลัว

วิคณาพูดกับเขาก็เหมือนกับไร้ประโยชน์