บทที่ 29

บทที่29 บีบคอเด็กนั่น

สีหน้าของเด็กนั่นเริ่มซีดขึ้น เธอขมวดคิ้วสีหน้าเริ่มทรมานและหน้าค่อยๆแดงขึ้น ความทรมานนั้นทำให้เธอหายใจไม่ค่อยดวกและทำให้สีหน้าของเธอเปลี่ยนแดงขึ้น

เด็กเริ่มชัก เริ่มมีเสียงร้องไห้ออกจากลำคอ

วิคณายื่นมืออีกข้างนึงไปอุดจมูกของเด็ก

อีกมือนึงของเธอสา

บทที่ 30

บทที่30 แสงพระจันทร์

เซนอยู่ที่หน้าประตูแล้วถือโทรศัพท์คิดอะไรบางอย่าง

สิ่งที่วิคณาพูดเขาไม่เชื่ออย่างแน่นอน

เมื่อคิดถึงท่าทางที่โหดร้ายของเธอเมื่อกี้นี้ขนก็ลุกซู่

นั่นคือวิคณาที่เขาเคยรู้จักหรอ

ท่าทางที่ทั้งโหดร้ายทั้งน่ากลัว

วิคณาพูดกับเขาก็เหมือนกับไร้ปร

บทที่ 31

บทที่31 มีข้อเสียอย่างหนึ่งคือว่ายน้ำไม่เป็น

ลูกน้องถอนหายใจแล้วพูด “โอเคครับ ผมเอาข้อมูลทั้งหมดมาเรียบเรียง ตอนนี้ผมจะพูดตั้งแต่ต้นจนจบเลยนะครับ”

“วิคณากับคุณผู้หญิงอ่อ...คุณรสรินเป็นเพื่อนกันครับแต่ว่าพวกเขาทั้งสองกลับมาชอบคุณพร้อมกัน ผมว่าเรื่องนี้เถ้าแก่ก็น่าจะรู้”

“จริง