บทที่ 99 ตำหนักบูรพาขอความช่วยเหลือ

"ไม่ได้อยู่คนเดียวอีกต่อไป"

เมื่อได้ยินประโยคนี้ เสวียชิงอินชะงักไป

ราวกับมีอะไรมากระแทกจมูก ความรู้สึกทั้งเปรี้ยวทั้งอึดอัดพุ่งขึ้นมาที่โพรงจมูก

ตามด้วยการที่นางแทบไม่ต้องคิด โดยสัญชาตญาณ เมื่อท่านอ๋องเสวียนลุกขึ้น นางก็พุ่งเข้าไปกอดเอวเขาทันที

นางพูดเสียงเ

บทที่ 100 ขึ้นอยู่กับนางแล้ว

"กำลังขอความช่วยเหลือออกไปข้างนอกหรือ? คงไม่ใช่นางกำนัลน้อยคนนั้น" เสวียชิงอินพูดพลางขมวดคิ้วจนเกือบผูกเป็นปม

ท่านอ๋องเสวียนตอบ "อืม ผู้ที่คนผู้นี้ขอความช่วยเหลือ ต้องมีฐานะไม่ธรรมดาแน่ ไม่เช่นนั้นคงไม่มีใครกล้ายื่นมือเข้ามาช่วยคนในตำหนักบูรพาได้ง่ายๆ"

เสวียชิงอินพยั

บทที่ 101 ยานี้ให้ท่านอ๋อง

ในนิยาย นอกจากตัวละครเอกแล้ว ชะตากรรมของคนอื่นๆ ล้วนถูกเขียนไว้อย่างคร่าวๆ เพียงไม่กี่ประโยค

อย่างเช่นจ้าวซวี่เฟิง

ในเรื่องเพียงแค่เขียนว่าเขาปะทะกับนางเอกเดิมอย่างเสวียชิงเหอ หลังจากกั๋วกงจ้าวเสียชีวิต ก็ไม่ได้กล่าวถึงเขาอีกเลย

อย่างเสวียฟูเหรินก็เช่นกัน

ในเรื่องเพียง