บทที่ 100 ขึ้นอยู่กับนางแล้ว

"กำลังขอความช่วยเหลือออกไปข้างนอกหรือ? คงไม่ใช่นางกำนัลน้อยคนนั้น" เสวียชิงอินพูดพลางขมวดคิ้วจนเกือบผูกเป็นปม

ท่านอ๋องเสวียนตอบ "อืม ผู้ที่คนผู้นี้ขอความช่วยเหลือ ต้องมีฐานะไม่ธรรมดาแน่ ไม่เช่นนั้นคงไม่มีใครกล้ายื่นมือเข้ามาช่วยคนในตำหนักบูรพาได้ง่ายๆ"

เสวียชิงอินพยั

บทที่ 101 ยานี้ให้ท่านอ๋อง

ในนิยาย นอกจากตัวละครเอกแล้ว ชะตากรรมของคนอื่นๆ ล้วนถูกเขียนไว้อย่างคร่าวๆ เพียงไม่กี่ประโยค

อย่างเช่นจ้าวซวี่เฟิง

ในเรื่องเพียงแค่เขียนว่าเขาปะทะกับนางเอกเดิมอย่างเสวียชิงเหอ หลังจากกั๋วกงจ้าวเสียชีวิต ก็ไม่ได้กล่าวถึงเขาอีกเลย

อย่างเสวียฟูเหรินก็เช่นกัน

ในเรื่องเพียง

บทที่ 102 ความรู้แท้มาจากการปฏิบัติ

เสวียชิงอินกะพริบตาไร้เดียงสา: "หม่อมฉันไม่ได้เป็นคนพูดนะเจ้าคะ"

ท่านอ๋องเสวียนทั้งโมโหทั้งขำ พูดเสียงเข้ม: "ออกไปข้างนอกหมด"

นางกำนัลหน้าแดง ดูเหมือนจะเข้าใจบางอย่าง ก้มหน้าจะเดินออกไป

ท่านอ๋องเสวียนพูดขึ้นกะทันหัน: "เทยาทิ้ง"

"เจ้า...เจ้าค่ะ" นางกำนัลหน้าแ