บทที่ 60 การประลองกำลัง

ที่จวนกั๋วกงจ้าว หลังดื่มชาเสร็จ ทุกคนจึงเข้าประจำที่ดื่มสุรา

กั๋วกงจ้าวถามเสวียฟูเหรินว่าดื่มสุราได้หรือไม่

เสวียชิงอินคิดว่าเสวียฟูเหรินคงไม่ดื่มสุรา แต่ใครจะรู้ว่านางลังเลครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "จิบเล็กน้อยก็ไม่เป็นไร วันนี้เป็นวันมงคล"

คำพูดนี้ถูกใจกั๋วกงจ้าว เขาตบโต๊ะ

บทที่ 61 กลับบ้านเกิด

เสวียฟูเหรินจะกลับ แต่ไม่มีใครในจวนกล้าขยับเขยื้อน

แม้ว่าวันนั้นนางถูกขวางไว้ที่ประตู จนได้ตระหนักว่าอำนาจแม่เรือนที่นางถืออยู่นั้น เมื่อเทียบกับเสวียเฉิงต้งแล้วช่างไม่มีความหมายอะไรเลย

แต่วันนี้ต่างหากที่ทำให้เสวียฟูเหรินได้เห็นความจริง

ก่อนหน้านี้ยังไม่ได้เผชิญหน้ากันตรง

บทที่ 62 องค์ชายให้ข้ายืม

ช่วงค่ำ เสวียชิงเหอถูกเรียกไปรับประทานอาหารที่ห้องโถงใหญ่

นางคำนับเสวียเฉิงต้งอย่างเรียบร้อย เมื่อเงยหน้าขึ้นมา กลับพบว่าที่โต๊ะมีเพียงนางกับบิดาเท่านั้น

คนอื่นๆ อยู่ไหน?

คำถามของเสวียชิงเหอพุ่งขึ้นมาจนถึงลำคอ

แต่นางสังเกตเห็นว่ามือของเสวียเฉิงต้งมีผ้าพันแผล ดูเหมือนว