บทที่ 59 วันดีๆ ของคุณหนูมาถึงแล้ว

จ้าวซวี่เฟิงไม่รู้ว่าวันนี้จะเกิดอะไรขึ้น

ช่วงนี้เขาหมกมุ่นกับการขี่ม้า ขี่จนผอมลงไปรอบหนึ่ง

ทำให้กั๋วกงจ้าวปลื้มใจจนน้ำตาไหล

ถ้าตอนนี้เขาไม่ถอดมงกุฎทองจากหัวมาเล่นโยนเหมือนลูกบอล กั๋วกงจ้าวคงจะดีใจมากกว่านี้

"คุณชายน้อย ผมยุ่งแล้ว จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเจ้าคะ?

บทที่ 60 การประลองกำลัง

ที่จวนกั๋วกงจ้าว หลังดื่มชาเสร็จ ทุกคนจึงเข้าประจำที่ดื่มสุรา

กั๋วกงจ้าวถามเสวียฟูเหรินว่าดื่มสุราได้หรือไม่

เสวียชิงอินคิดว่าเสวียฟูเหรินคงไม่ดื่มสุรา แต่ใครจะรู้ว่านางลังเลครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า "จิบเล็กน้อยก็ไม่เป็นไร วันนี้เป็นวันมงคล"

คำพูดนี้ถูกใจกั๋วกงจ้าว เขาตบโต๊ะ

บทที่ 61 กลับบ้านเกิด

เสวียฟูเหรินจะกลับ แต่ไม่มีใครในจวนกล้าขยับเขยื้อน

แม้ว่าวันนั้นนางถูกขวางไว้ที่ประตู จนได้ตระหนักว่าอำนาจแม่เรือนที่นางถืออยู่นั้น เมื่อเทียบกับเสวียเฉิงต้งแล้วช่างไม่มีความหมายอะไรเลย

แต่วันนี้ต่างหากที่ทำให้เสวียฟูเหรินได้เห็นความจริง

ก่อนหน้านี้ยังไม่ได้เผชิญหน้ากันตรง