บทที่ 53 นี่คือการพาหนี

เสวียชิงเหอตาโต เกือบจะสำลักตายกับคำพูดนั้น

นาง... นางกล้าพูดกับอ๋องเสวียนแบบนี้ได้อย่างไร?

แต่อ๋องเสวียนกลับชะงักการเคลื่อนไหว มองเสวียชิงอินลึกๆ จากนั้นดวงตาก็ผ่านประกายบางอย่าง เพียงกล่าวว่า "ไปกันเถอะ"

เสวียชิงอินเดินตามอย่างว่าง่าย

"พวกเจ้าก็ไปด้วยกัน" นางพูดกับเสว

บทที่ 54 นางขี้อาย

เสวียชิงอินเดินตามอ๋องเสวียนออกจากวังหลัง มาถึงวังหน้า

ตลอดทาง การรักษาความปลอดภัยเข้มงวดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

บรรยากาศขึงขังและเคร่งครัดจนเสวียชิงอินรู้สึกว่านี่ไม่ใช่การหนีไปด้วยกัน

นี่เหมือนจะพานางไปขาย

พวกเขาเดินมาตามทาง แต่กลับไม่มีทหารคนใดมองด้วยสายตาประหลาดใจ

คิดดูก็อา

บทที่ 55 ประกาศคู่อภิเษกในงานเลี้ยง

เสวียชิงอินคำนับเสร็จลุกขึ้น รู้สึกว่าร่างกายเย็นๆ

เงยหน้าขึ้นพบว่ามีคนกำลังมองนาง

เป็นชายวัยกลางคนที่มีใบหน้าอ่อนโยน แต่น่าเกรงขามโดยไม่ต้องโกรธ เขาสวมฉลองพระองค์มังกร หน้าตาหล่อเหลา แน่นอนว่าคือฮ่องเต้เหลียงเต๋อ

นอกจากฮ่องเต้เหลียงเต๋อ วั่นกุ้ยเฟยที่อยู่ข้