บทที่ 54 นางขี้อาย

เสวียชิงอินเดินตามอ๋องเสวียนออกจากวังหลัง มาถึงวังหน้า

ตลอดทาง การรักษาความปลอดภัยเข้มงวดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

บรรยากาศขึงขังและเคร่งครัดจนเสวียชิงอินรู้สึกว่านี่ไม่ใช่การหนีไปด้วยกัน

นี่เหมือนจะพานางไปขาย

พวกเขาเดินมาตามทาง แต่กลับไม่มีทหารคนใดมองด้วยสายตาประหลาดใจ

คิดดูก็อา

บทที่ 55 ประกาศคู่อภิเษกในงานเลี้ยง

เสวียชิงอินคำนับเสร็จลุกขึ้น รู้สึกว่าร่างกายเย็นๆ

เงยหน้าขึ้นพบว่ามีคนกำลังมองนาง

เป็นชายวัยกลางคนที่มีใบหน้าอ่อนโยน แต่น่าเกรงขามโดยไม่ต้องโกรธ เขาสวมฉลองพระองค์มังกร หน้าตาหล่อเหลา แน่นอนว่าคือฮ่องเต้เหลียงเต๋อ

นอกจากฮ่องเต้เหลียงเต๋อ วั่นกุ้ยเฟยที่อยู่ข้

บทที่ 56 นางจะเป็นอนุภรรยา

แต่แต่งกับคนอย่างอ๋องเว่ย... น่าเสียดาย เสวียชิงอินคิด

จากนั้นไทเฮาและวั่นกุ้ยเฟยก็พระราชทานเครื่องประดับศีรษะและแจกันหยกตามลำดับ

คุณหนูสกุลหลิวผู้นี้ถูกเลือกในตำหนัก และได้รับการยอมรับจากไทเฮาและวั่นกุ้ยเฟย พูดได้ว่าวันนี้ไม่มีใครเด่นเท่านางอีกแล้ว!

ตอนนี้สายตาอิจฉาท