บทที่ 48 เพียงแวบเดียวก็รู้ว่านางกับอ๋องเสวียนมีความสัมพันธ์ลับ

เสวียชิงอินมองซ้ายมองขวา สุดท้ายก็แน่ใจว่าไม่ผิด มือของอ๋องเสวียนยื่นมาหาเธอจริงๆ

เธอพยักหน้าเบาๆ "อยากค่ะ"

แต่แล้วเธอก็ส่ายหน้า บนใบหน้าไม่มีท่าทีผิดหวัง เพียงแต่กล่าวความจริง "ข้าขี่ไม่ได้ โยกไปโยกมาบนหลังม้าสักเจ็ดแปดที ไม่สิ แค่

บทที่ 49 ชิงอิน ข้าดูถูกเจ้าเกินไป

หลังจากเสวียชิงอินขึ้นเขาไปขี่ม้า เห้อซงหนิงก็อ่านหนังสือได้มากขึ้น

เด็กรับใช้เรียกเขาเบาๆ ผ่านประตู "คุณชาย ถึงเวลาทานอาหารแล้วขอรับ"

เห้อซงหนิงจึงวางพู่กันลุกขึ้น

นอกจากเสวียชิงอินที่ทำให้เขารู้สึกปวดหัวและกังวลใจอย่างบอกไม่ถูกแล้ว คฤหาสน์ชานเมืองก็เป็นที่ดี

บทที่ 50 หน้าตาของคุณหนูยังคงใหญ่โตกว่า

สาวใช้รอคอยอย่างกระวนกระวายอยู่พักใหญ่

รอจนคุณหนูใหญ่ของนางพิงถังอาบน้ำ มองท้องฟ้า ตอบอย่างกระชับ สามคำ "ไม่รู้สิ"

สาวใช้ร้อนใจ "คุณหนูจะไม่รู้ได้อย่างไรคะ?"

เสวียชิงอินไม่สนใจนางอีก

สาวใช้จำต้องเก็บความฝันที่จะได้ติดตามคุณหนูใหญ่ขึ้นกิ่งไม้สูง มีชีวิตที