บทที่ 305 ครั้งนี้ทำให้เขาคลุ้มคลั่งจริงๆ

ขณะที่ขันทีออกไปส่งข่าว ก็พบเห้อซงหนิงยืนอยู่นอกตำหนักพอดี

เห้อซงหนิงเรียกเขาไว้: "ฝ่าบาทยังทรงสนทนากับพระชายาอ๋องเสวียนอยู่หรือ?"

ขันทีพยักหน้า: "พ่ะย่ะค่ะ"

เห้อซงหนิงมองตามขันทีที่เดินจากไป ไม่นานก็เห็นเขาพาตงเสี้ยนเฟยและองค์ชายเจ็ดมา

ตงเสี้ยนเฟยนั้น

บทที่ 306 ฮ่องเต้ถูกลอบปลงพระชนม์

หลังจากมื้อนั้น ฮ่องเต้เหลียงเต๋อได้ออกคำสั่งให้องค์หญิงเก้าไปอยู่เป็นเพื่อนเสวียชิงอินทุกวันเพื่อคลายเหงา และให้องค์ชายเจ็ดมารับน้องสาวกลับทุกวันหลังเลิกเรียน

ด้วยเหตุนี้ เสวียชิงอินจึงได้พบกับพี่น้องทั้งสองทุกวัน

บ่อยกว่าที่ได้พบตงเสี้ยนเฟยผู้เป็นพระมารดาแท้ๆ

บทที่ 307 พิธีบวงสรวงก่อเกิดความวุ่นวาย

คนที่ลอบสังหารฮ่องเต้เหลียงเต๋อ คนแรกตายระหว่างการทรมาน คนหลังฆ่าตัวตาย

เมื่อเสวียชิงอินได้ยินเช่นนั้น ก็แอบโล่งใจ

หากไม่ตาย... นางค่อนข้างเป็นห่วงพวกหัวรั้นในกองทัพชิงกุยที่อาจคิดจะไปช่วยคนพวกนั้น

"ดีที่ฝ่าบาทไม่เป็นไร" เสวียชิงอินกล่าว

แต่ในใจกลับคิดว่