บทที่ 30 กุ้ยเฟยจะชดเชยให้คุณหนูเสวียอย่างไร

"...หลังจากข้าเข้าประตูไป ก็เห็นคุณชายน้อย เห็นเขาเดินมาหา ในความเร่งด่วน จึงต้องหลอกเขาว่าข้าคือแม่ คุณชายน้อยคิดถึงมารดา ก็เลยเชื่อจริงๆ"

เสวียชิงอินพูดอย่างจริงจังถึงตรงนี้ ก็น่าจะล้างข้อสงสัยบนตัวนางได้แล้ว

ไม่ใช่ว่านางจะวางแผนต่อจวนกั๋วกงนี่!

"ไ

บทที่ 31 ก็แค่เด็กสาวน้อยคนหนึ่ง

เมื่อวั่นกุ้ยเฟยพูดจบ ในดวงตาของกั๋วกงจ้าวและองค์หญิงจินเฉวียต่างวาบผ่านความรังเกียจ

"เรื่องหนึ่งก็คือเรื่องหนึ่ง" ท่านผู้สูงศักดิ์เอ่ยห้าคำ

วั่นกุ้ยเฟยฟังออก จึงปิดปากไม่พูดอีก

เสวียชิงอินถอนหายใจโล่งอก

ทุกคนแย่งกันเป็นแม่สื่อให้นาง หากยอมรับ นางคนเดียวแต่งสี่

บทที่ 32 เจ้าฉลาดมาก

เสวียชิงอินต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะโน้มน้าวให้เสวียฟูเหรินสบายใจได้ว่านางไม่ได้กำลังจะไปเป็นภรรยาใหม่ของกั๋วกงจ้าวที่อายุหกสิบกว่าแล้ว

เสวียฟูเหรินกัดริมฝีปาก พูดอย่างกังวล "เจ้าแต่ก่อนออกนอกบ้านน้อย ตอนนี้ออกมากขึ้น ก็เลยมีเรื่องวุ่นวายมากขึ้น แม่ว่านะ สู้รีบหาครอบครั