บทที่ 29 กั๋วกงจ้าวประหลาดใจอย่างมาก

เรื่องที่เสวียชิงอินถูกจวนกั๋วกงจ้าวเชิญไป ก็ถูกส่งข่าวมาถึงเรือนของเสวียชิงเหอ

"บอกว่ามาเชิญคุณหนูเสวีย แต่ไม่บอกว่าคุณหนูใหญ่หรือคุณหนูรอง" ชิวซินบ่น

แม้ในใจนางจะรู้ดีว่า คุณหนูรองแทบไม่ออกจากจวน ไม่น่าจะรู้จักคนในจวนกั๋วกงจ้าว

แต่นางรู้สึกไม่ยุติธรรม!

ไม

บทที่ 30 กุ้ยเฟยจะชดเชยให้คุณหนูเสวียอย่างไร

"...หลังจากข้าเข้าประตูไป ก็เห็นคุณชายน้อย เห็นเขาเดินมาหา ในความเร่งด่วน จึงต้องหลอกเขาว่าข้าคือแม่ คุณชายน้อยคิดถึงมารดา ก็เลยเชื่อจริงๆ"

เสวียชิงอินพูดอย่างจริงจังถึงตรงนี้ ก็น่าจะล้างข้อสงสัยบนตัวนางได้แล้ว

ไม่ใช่ว่านางจะวางแผนต่อจวนกั๋วกงนี่!

"ไ

บทที่ 31 ก็แค่เด็กสาวน้อยคนหนึ่ง

เมื่อวั่นกุ้ยเฟยพูดจบ ในดวงตาของกั๋วกงจ้าวและองค์หญิงจินเฉวียต่างวาบผ่านความรังเกียจ

"เรื่องหนึ่งก็คือเรื่องหนึ่ง" ท่านผู้สูงศักดิ์เอ่ยห้าคำ

วั่นกุ้ยเฟยฟังออก จึงปิดปากไม่พูดอีก

เสวียชิงอินถอนหายใจโล่งอก

ทุกคนแย่งกันเป็นแม่สื่อให้นาง หากยอมรับ นางคนเดียวแต่งสี่