บทที่ 31 ก็แค่เด็กสาวน้อยคนหนึ่ง

เมื่อวั่นกุ้ยเฟยพูดจบ ในดวงตาของกั๋วกงจ้าวและองค์หญิงจินเฉวียต่างวาบผ่านความรังเกียจ

"เรื่องหนึ่งก็คือเรื่องหนึ่ง" ท่านผู้สูงศักดิ์เอ่ยห้าคำ

วั่นกุ้ยเฟยฟังออก จึงปิดปากไม่พูดอีก

เสวียชิงอินถอนหายใจโล่งอก

ทุกคนแย่งกันเป็นแม่สื่อให้นาง หากยอมรับ นางคนเดียวแต่งสี่

บทที่ 32 เจ้าฉลาดมาก

เสวียชิงอินต้องใช้ความพยายามอย่างมากกว่าจะโน้มน้าวให้เสวียฟูเหรินสบายใจได้ว่านางไม่ได้กำลังจะไปเป็นภรรยาใหม่ของกั๋วกงจ้าวที่อายุหกสิบกว่าแล้ว

เสวียฟูเหรินกัดริมฝีปาก พูดอย่างกังวล "เจ้าแต่ก่อนออกนอกบ้านน้อย ตอนนี้ออกมากขึ้น ก็เลยมีเรื่องวุ่นวายมากขึ้น แม่ว่านะ สู้รีบหาครอบครั

บทที่ 33 การเป็นหญิงม่ายที่ร่ำรวยไม่ดีหรือ

วั่นกุ้ยเฟยไม่ได้สงบนิ่งอย่างที่แสดงออกในสวนฟูหรง

เมื่อกลับถึงวัง นางก็ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ทันที ขว้างถ้วยชาในมือแตกกระจาย

นางสูดหายใจลึกแล้วพูดว่า "เก็บขึ้นมา"

"...เพคะ" นางกำนัลตอบเสียงสั่น

การเก็บที่วั่นกุ้ยเฟยสั่งนั้น คือต้องใช้มือเปล่าเก็บเศษแก้วโ