บทที่ 237 ล้อมจับ

เห้อซงหนิงชะงักไป แต่ไม่ได้รีบหันหลังกลับ

เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย พร้อมกับลดเสียงลง "เจ้าวางแผนเล่นงานข้า?"

เสวียชิงอินดูตกใจยิ่งกว่าเขา "ท่านคิดกับข้าเช่นนั้นได้อย่างไร?"

เสวียชิงอินดิ้นพลิกตัวลงจากเตียงทันที เงยหน้ามองหัวหน้าเผ่าเมิ่ง "ท่านไม่ได้ไปแล้วหรือ?"

หัวหน้าเผ่าเมิ่งค่

บทที่ 238 ฆ่าอ๋องเว่ย

เสวียชิงอินสบถในใจนับหมื่นครั้ง แต่ก็ต้องเซซังเซถลาลุกขึ้น

นางตั้งใจเดินช้าๆ ทำเหมือนตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้าจนมือเท้าอ่อนแรง

เห้อซงหนิงบาดเจ็บจริงๆ

ถ้าทนต่อไปอีกสักพัก เลือดจะไหลจนหมดไหม?

เสวียชิงอินครุ่นคิดคำถามนี้อย่างจริงจัง

ตอนนี้นิ้วมือที่เห้อซงหนิงจับด้ามดาบเริ่มชา

บทที่ 239 เห้อซงหนิงบ้าแล้ว

ใบหน้าของอ๋องเว่ยบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด เขาไม่ได้เซถอยหนี แต่กลับกำแขนเสื้อของเห้อซงหนิงแน่น บีบเสียงพูด "เจ้าบ้าไปแล้วหรือ? เจ้า... เจ้าถูกอ๋องเสวียนซื้อตัวหรือ?"

เห้อซงหนิงสะบัดมือเขาออก และเก็บดาบ

อ๋องเว่ยสู้แรงเขาไม่ได้ จึงค่อยๆ ทรุดลงนั่ง

เห้อซงหนิงย่อตัวลง กร