บทที่ 236 ติดกับ

ฟ้าเริ่มมืด

เสวียชิงอินตื่นจากการงีบสั้นๆ และพบว่าด้านนอกคึกคักขึ้นมาก

ยุ่นต้วได้รับคำสั่งจากเธอ จึงออกไปตะโกนด้วยความโกรธ "เสียงดังอะไรกัน?"

คนด้านนอกตอบว่า "หัวหน้าเผ่าจะจัดงานเลี้ยงที่นี่ อาหารในงานล้วนเป็นอาหารราชวงศ์เหลียง เพื่อให้ท่านผู้สูงศักดิ์พอใจ"

ยุ่นต้วรีบนำความมาบ

บทที่ 237 ล้อมจับ

เห้อซงหนิงชะงักไป แต่ไม่ได้รีบหันหลังกลับ

เขาก้มหน้าลงเล็กน้อย พร้อมกับลดเสียงลง "เจ้าวางแผนเล่นงานข้า?"

เสวียชิงอินดูตกใจยิ่งกว่าเขา "ท่านคิดกับข้าเช่นนั้นได้อย่างไร?"

เสวียชิงอินดิ้นพลิกตัวลงจากเตียงทันที เงยหน้ามองหัวหน้าเผ่าเมิ่ง "ท่านไม่ได้ไปแล้วหรือ?"

หัวหน้าเผ่าเมิ่งค่

บทที่ 238 ฆ่าอ๋องเว่ย

เสวียชิงอินสบถในใจนับหมื่นครั้ง แต่ก็ต้องเซซังเซถลาลุกขึ้น

นางตั้งใจเดินช้าๆ ทำเหมือนตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้าจนมือเท้าอ่อนแรง

เห้อซงหนิงบาดเจ็บจริงๆ

ถ้าทนต่อไปอีกสักพัก เลือดจะไหลจนหมดไหม?

เสวียชิงอินครุ่นคิดคำถามนี้อย่างจริงจัง

ตอนนี้นิ้วมือที่เห้อซงหนิงจับด้ามดาบเริ่มชา