ตอน 16
สาวร้ายกลายเป็นพระชายาผู้ทรงอำนาจ
บทที่ 16 จะทำอย่างไรเจ้าถึงจะดีใจ
เห้อซงหนิงกระตุกมุมปาก แล้วยกมือตบต้นคอเสวียชิงอินเบาๆ เหมือนตบลูกสุนัข
เขาเหลือบมองลำคอขาวนุ่มนวลของเสวียชิงอิน...ไม่เหมือนตบลูกสุนัขแล้ว
ชั่วขณะนั้น เขากลับรู้สึกว่าเสวียชิงอินเหมือนกระต่ายที่ว่านอนสอนง่าย
ว่านอนสอนง่าย?
เห้อซงหนิงรู้สึกขบขัน
คำนี้คงไม่มีทา
ตอน 17
บทที่ 17 สู้แต่งกับอ๋องเสวียนดีกว่า
พูดไปพูดมาเสวียชิงอินก็ร้องไห้อีก
เสวียฟูเหรินน่าสงสารจริงๆ
บุตรชายแท้ๆ ของนางตายไปแล้ว เด็กที่เลี้ยงดูมาอย่างยากลำบากก็ไม่สนิทสนม
และเสวียชิงอินคนเดิมก็เป็นคนหัวใจมีแต่ความรัก สนใจแต่เห้อซงหนิง ไม่สนใจมารดาของตัวเองเลย
ตามเนื้อเรื่องเดิม การกระทำบ้าคลั่งของ
ตอน 18
บทที่ 18 คุณหนูใหญ่ช่างไร้สาระเสียจริง!
ไม่นานหลังจากนั้น เห้อซงหนิง ก็เดินออกมาจากเรือนของ เสวียชิงอิน
คนรับใช้รีบวิ่งเข้ามาถาม "คุณชายใหญ่ จะไปที่เรือนชิงเฟิงหรือขอรับ?"
เรือนชิงเฟิงคือที่พักของ เสวียชิงเหอ
เห้อซงหนิง หยุดชั่วครู่แล้วตอบว่า "ไปคารวะท่านแม่"
คนรับใช้งงไปชั่วขณะ แต่ก็พูดไม่ออก