บทที่ 11 การลงมือของอ๋องเสวียน

เห้อซงหนิงส่งคนของเขาออกไปตามหาคนอย่างเงียบๆ

ต้องไม่ให้เรื่องนี้เป็นที่รู้กันมากเกินไป

เพราะเมื่อสตรีสูญหายไป มักจะเกี่ยวพันถึงชื่อเสียงและเกียรติยศ

แม้เขาจะรังเกียจเสวียชิงอิน แต่ก็ไม่อยากให้ตระกูลเสวียต้องเดือดร้อนในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้

ผ่านไปครึ่งชั่วยาม

ผ่าน

บทที่ 12 นางจะตอบแทนได้อย่างไร

เสวียเฉิงต้งและคนอื่นๆ ที่มาช้า ก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว

เสวียเฉิงต้งก้าวขึ้นมา ทักทายแม่นมฉุ่ยสองสามประโยค แล้วถามไถ่สารทุกข์สุกดิบขององค์หญิง

แม่นมฉุ่ยไม่ได้อยู่นาน เห็นว่าทำสิ่งที่ควรทำครบแล้ว จึงหันหลังจากไป

ก่อนจะไป นางนึกอะไรขึ้นได้ จึงพูดว่า "อ้อใช่ คุณ

บทที่ 13 เชิญคุณหนูเสวียเข้าวัง

ยามเช้า แม่นมข้างกายเสวียฟูเหรินมาถึงพร้อมกับน้ำค้างที่ติดตัวมา

แม่นมกล่าว "วันนี้ต้องไปดื่มชาที่จวนอวี้สื่อ คุณหนูต้องแต่งตัวให้สวยงามนะเจ้าคะ"

เสวียชิงอินยังไม่ตื่นเต็มตา เท้าคางให้สาวใช้ช่วยหวีผมและเลือกเครื่องประดับให้

หลังจากวุ่นวายอยู่พักใหญ่ ก็ใกล้เที่ยงแล