บทที่ 12 นางจะตอบแทนได้อย่างไร

เสวียเฉิงต้งและคนอื่นๆ ที่มาช้า ก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดแล้ว

เสวียเฉิงต้งก้าวขึ้นมา ทักทายแม่นมฉุ่ยสองสามประโยค แล้วถามไถ่สารทุกข์สุกดิบขององค์หญิง

แม่นมฉุ่ยไม่ได้อยู่นาน เห็นว่าทำสิ่งที่ควรทำครบแล้ว จึงหันหลังจากไป

ก่อนจะไป นางนึกอะไรขึ้นได้ จึงพูดว่า "อ้อใช่ คุณ

บทที่ 13 เชิญคุณหนูเสวียเข้าวัง

ยามเช้า แม่นมข้างกายเสวียฟูเหรินมาถึงพร้อมกับน้ำค้างที่ติดตัวมา

แม่นมกล่าว "วันนี้ต้องไปดื่มชาที่จวนอวี้สื่อ คุณหนูต้องแต่งตัวให้สวยงามนะเจ้าคะ"

เสวียชิงอินยังไม่ตื่นเต็มตา เท้าคางให้สาวใช้ช่วยหวีผมและเลือกเครื่องประดับให้

หลังจากวุ่นวายอยู่พักใหญ่ ก็ใกล้เที่ยงแล

บทที่ 14 อ๋องเสวียนผู้นี้คือยมราชที่มีชีวิต!

บนใบหน้าของเสวียชิงอินกลับไม่มีความรู้สึกอะไรเลย?!

เสียงหัวเราะขององค์หญิงสี่หยุดกะทันหัน

นางจ้องมองเสวียชิงอินด้วยความสงสัยเช่นกัน ถามว่า "เจ้าไม่กลัวหรือ?"

เสวียชิงอินถอนหายใจเบาๆ "องค์หญิงสี่จะฆ่าข้าที่นี่ได้หรือ?"

องค์หญิงสี่อึกอัก พยายามเค้นเสี