บทที่9

เซี่ยเจิ้งหัวบอกให้ห้องครัวจัดเตรียมอาหารมื้อค่ำสำรับใหญ่แสนอร่อยเพื่อต้อนรับเซี่ยฉิงกง และเขาได้กล่าวยืนยันตัวตนของเซี่ยฉิงกงบนโต๊ะอาหารค่ำ

“จากนี้ไป เซี่ยฉิงกง..คนนี้จะเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลเซี่ยเรา”

เซี่ยฉิงกงฉีกยิ้มสดใส เธอสังเกตการแสดงออกของผู้คนบนโต๊ะอาหารที่แตกต่างหลากหลายกันไป ทั้ง

บทที่10

เซี่ยเจิ้งหัวมองเซี่ยชิงฉวนที่กำลังใจลอยอย่างไม่พอใจ ก่อนจะหันกลับไปบอกเซี่ยฉิงกง

เซี่ยฉิงกงเงยหน้าขึ้น เธอกำลังตั้งใจรับฟัง ชั่วขณะนั้นเธอพลันรู้สึกได้ว่าชายกระโปรงของเธอถูกเหยียบ จากนั้นผ้าคาดเอวของเธอก็คลายออก และแล้วกระโปรงท่อนล่างทั้งหมดก็หลุดร่วงลงมา

ท่อนขาของเธอเย็นเฉียบ สมองของเซี่

บทที่11

เซี่ยฉิงกงเดินกลับไปที่ห้อง เธอถอดกระโปรงออก เพื่อผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่

รอยขาดนั้นช่างประณีตและเรียบร้อย สาวใช้กำลังจะเอากระโปรงตัวนั้นไป ทว่าเซี่ยฉิงกงห้ามไว้

“ไม่ต้องเอาไป ทิ้งไว้ตรงนั้นแหละ”

ใช้แล้ว เธอเป็นคนตัดผ้าคาดเอวนี่เอง เดิมทีเซี่ยชิงฉวนกำลังจะตัดผ้าคาดเอวนั่น ทว่าตัดไปได้หน่อ