บทที่8

“หนูตื่นเต้นเกินไป ดังนั้นหนูอาจมือหนักไปหน่อยตอนขอโทษน้องชิงฉวน”

เซี่ยฉิงกงกัดริมฝีปากล่างของตน พลางลดศีรษะลง นั่นทำให้เซี่ยเจิ้งหัวยิ่งรู้สึกสงสารเธอมากขึ้น

“หนูรู้ว่า หนูคงทำให้คุณพ่อไม่สบายใจ”

“ฉิงกง…”

“หนูได้ยินมาจากแม่บุญธรรมว่า หนูหายตัวไปตั้งแต่หนูเพิ่งเกิด ต่อมาคุณแม่ของหนูก็ต้อง

บทที่9

เซี่ยเจิ้งหัวบอกให้ห้องครัวจัดเตรียมอาหารมื้อค่ำสำรับใหญ่แสนอร่อยเพื่อต้อนรับเซี่ยฉิงกง และเขาได้กล่าวยืนยันตัวตนของเซี่ยฉิงกงบนโต๊ะอาหารค่ำ

“จากนี้ไป เซี่ยฉิงกง..คนนี้จะเป็นคุณหนูใหญ่ของตระกูลเซี่ยเรา”

เซี่ยฉิงกงฉีกยิ้มสดใส เธอสังเกตการแสดงออกของผู้คนบนโต๊ะอาหารที่แตกต่างหลากหลายกันไป ทั้ง

บทที่10

เซี่ยเจิ้งหัวมองเซี่ยชิงฉวนที่กำลังใจลอยอย่างไม่พอใจ ก่อนจะหันกลับไปบอกเซี่ยฉิงกง

เซี่ยฉิงกงเงยหน้าขึ้น เธอกำลังตั้งใจรับฟัง ชั่วขณะนั้นเธอพลันรู้สึกได้ว่าชายกระโปรงของเธอถูกเหยียบ จากนั้นผ้าคาดเอวของเธอก็คลายออก และแล้วกระโปรงท่อนล่างทั้งหมดก็หลุดร่วงลงมา

ท่อนขาของเธอเย็นเฉียบ สมองของเซี่