บทที่ 92

เธอถูกคุณทำร้ายจนบอบช้ำไปทั้งตัว

ถึงตรงนี้ฉันจึงเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่า ฉันอยู่ใกล้ขนาดนี้ ยังไม่ได้กลิ่นแอลกอฮอลเลยสักนิด

เขามีสติอย่างเต็มที่

ฉันไม่อาจจะหลงผิดได้อีกจึงมองเขาแล้วพูดว่า “อย่างนั้นพี่เขยก็อย่าพูดเหมือนคนเมาเลยค่ะ ที่คุณรักคือจิณณา จนชั่วชีวิตนี้ยังไง

บทที่ 93

บทที่93ฉันหวังว่าจะได้ครองคู่อยู่กับเธอจนแก่เฒ่า

ฉันคิดว่าจะได้อยู่คนเดียวในเย็นวันนี้

ถึงแม้ว่าจะรู้สึกโดดเดี่ยว แต่ว่าสิ่งของที่นภทีป์เตรียมไว้ให้ฉัน กลับทำให้ฉันทำให้ฉันรู้สึกซาบซึ้งมาก

เมื่อถึงเวลาหกโมงกว่า นภทีป์ก็กลับมา

ในขณะที่ฉันยังไม่ทันได้เอ่ยถาม

บทที่ 94

บทที่94เธอยอมไปจากที่นี่กับฉันไหม

มองเห็นแววตาของชายหนุ่ม ฉันอดไม่ได้ที่จะหน้าแดง

ฉันอยู่ที่เมืองเล็กๆบ้านของนภทีป์ตลอดปีใหม่

หลายวันมานี้นภทีป์แสดงความรักและใส่ใจห่วงใยฉันอย่างดีพ่อแม่ของเขาก็ดีกับฉันมาก

ทำให้ฉันรู้สึกถึงความอบอุ่นของครอบครัวและจากผู้สูงว