บทที่91พี่เขยคะ ช่วยนับถือตัวเองด้วย

ฉันลังเลอยู่เล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธการกระทำของนภทีป์

เรามาถึงที่ประชุมประจำปี

ที่นี่เป็นหนึ่งในโรงแรมที่ดีที่สุดของเมืองดรัล การประชุมประจำปีสามารถจัดที่นี่ได้ ก็เพียงพอที่จะอธิบายถึงความแข็งแกร่งด้านการเงินของบริษัทนี้

อย่างไ

บทที่ 92 เธอถูกคุณทำร้ายจนบอบช้ำไปทั้งตัว

ถึงตรงนี้ฉันจึงเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่า ฉันอยู่ใกล้ขนาดนี้ ยังไม่ได้กลิ่นแอลกอฮอลเลยสักนิด

เขามีสติอย่างเต็มที่

ฉันไม่อาจจะหลงผิดได้อีกจึงมองเขาแล้วพูดว่า “อย่างนั้นพี่เขยก็อย่าพูดเหมือนคนเมาเลยค่ะ ที่คุณรักคือจิณณา จนชั่วชีวิตนี้ยังไงคุ

บทที่93ฉันหวังว่าจะได้ครองคู่อยู่กับเธอจนแก่เฒ่า

ฉันคิดว่าจะได้อยู่คนเดียวในเย็นวันนี้

ถึงแม้ว่าจะรู้สึกโดดเดี่ยว แต่ว่าสิ่งของที่นภทีป์เตรียมไว้ให้ฉัน กลับทำให้ฉันทำให้ฉันรู้สึกซาบซึ้งมาก

เมื่อถึงเวลาหกโมงกว่า นภทีป์ก็กลับมา

ในขณะที่ฉันยังไม่ทันได้เอ่ยถามว่าทำไมเขา