บทที่ 513 หัวใจของแพทย์

คำพูดของดนุนัยเหมือนมีดปลายแหลมแทงเข้าหัวใจจิรเวช

จิรเวชยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ถึงสีหน้าเรียบเฉย แต่กลับไม่มีรอยยิ้มได้ใจแบบเมื่อกี้

ตอนนี้เสียงรถพยาบาลฉุกเฉินเข้ามา

ถึงนิสิตาจะโกรธและรับไม่ได้ แต่หล่อนยังมีสติ

หล่อนเลยเปิดประตูให้หมอเข้ามา

หมอร

บทที่ 514 เข้าข่ายกักขังหน่วงเหนี่ยว

สีหน้าหล่อนแย่มาก ร้องไห้จนเครื่องสำอางเละไปหมด ผ่านไปแค่คืนเดียว กลับดูแก่ไปเยอะเลย

หล่อนถามพวกเราว่า "พ่ออาการเป็นไงบ้าง?"

"การผ่าตัดประสบความสำเร็จ"

ดนุนัยตอบ แต่สีหน้าเย็นชา

นิสิตาถึงถอนหายใจอย่างโล่งอก บอก "งั้นก็ดี"

พูดจบก็

บทที่ 515 ตอนอวสาน (ครึ่งแรก)

ฉันอดดีใจแทนจรณ์ไม่ได้เมื่อได้ยินทัตตาพูดอย่างนั้น

โชคดีที่เขากลับตัวกลับใจซะได้

โชคดีที่เขากลับมาอยู่ข้างกายทัตตา

กลับมาอยู่ข้างกายคนที่รักเขา

คดีของจรณ์ได้ชยพลมาเป็นทนายแก้ต่างให้

ฉันหันไปสอบถามข่าวคราวดนุนัย เหมือนจะแน่ใจว่าจรณ์มีกา