ตอน 51
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 51 ตอนอยู่ในคุกฉันได้เสียลูกไปแล้ว
จิณณานั่งอยู่ที่อีกด้านของผนังกระจก ไม่ขยับเขยื้อน มุมปากปรากฏรอยยิ้มเยาะออกมาอย่างจงใจ “เหรอ? ถ้าอย่างนั้นเธอก็ออกมาก่อนละกันนะ”
ตำรวจเห็นฉันตื่นเต้นจนออกกอาการ จึงเข้ามาระงับทันที และเตือนว่า “ทำตัวดีๆหน่อย!”
ทั้งที่ฉันถูกตำรวจคว
ตอน 52
บทที่ 52 ณิชา เธอคิดจะไปที่ไหน
ในบทที่ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ที่ตรงหน้า เป็นหน้าต่างเหล็กเย็นเยียบ
แสงจันทร์หนาวเย็นทะลุเข้ามา เป็นภาพในห้องขังสี่เหลี่ยมเล็กๆไม่กี่ตารางเมตร
นี่ไม่ใช่สถานกักกัน นี่คือคุก!
“ไม่! ไม่!”
ฉันเหมือนสติแตกกระจาย!
ออกมาแล
ตอน 53
บทที่ 53 ฉันไม่มีทางให้อภัยคุณตลอดชั่วชีวิต
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว
ในที่สุดรถก็จอด
ฝากระโปรงหลังรถถูกเปิดออก ดนุนัยยืนอยู่ด้านนอก มองฉันที่อยู่ด้านในและกำลังตกใจอย่างเห็นได้ชัด
จากนั้นเขาก็ขมวดคิ้วยุ่ง
“ปล่อย ปล่อยฉันออกไปนะ”
ตัวฉันสั่นไ