บทที่ 48 พูดลอดไรฟันออกมาหนึ่งคำ “สารเลว”

ถึงแม้ว่าฉันตัดสินใจแล้วว่าจะใช้ความพยายามของตัวเองอย่างสุดความสามารถ เพื่อทำให้โปรเจกต์ประสบความสำเร็จอย่างราบรื่น

แต่ว่าฉันก็ยังรับปากนภทีป์ว่าฉันจะจัดแบ่งเวลาการพักผ่อนให้มากๆ

วันรุ่งขึ้นฉันตื่นตอนตีห้า แล้วถึงไซต์งานตอนหกโมงเช้า

บทที่ 49 การแต่งงานของคุณไม่มีความสุข แล้วทำไมต้องลากเขาลงมาด้วย!

จิณณาก้าวเท้าเดินตามฉันมาอย่างรวดเร็ว ดึงข้อมือฉันไว้ ใบหน้ายิ้มเย้ยหยัน “ณิชา เธอคิดจริงๆสินะว่าตัวเองจะได้นั่งครองตำแหน่งนายหญิงบ้านสุทรรศน์ไว้ได้จริงๆ”

“หืม?” ฉันหันไปมองหล่อน

เพราะว่าแม้แต่อยู่ในคุกก็ยังไม่เค

บทที่ 50 คนบาปที่ทำผิดจนเกินจะให้อภัย

ทุกคนรู้ดีว่า ถ้าหากภายในบ้านที่อยู่มีปริมาณฟอร์มาลดีไฮด์ที่มากเกิน คนที่ได้รับสารก็จะเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวอย่างรวดเร็ว

เมื่อฉันได้ฟังก็รู้ว่า จิณาจะปล่อยให้โอกาสนี้เสียเปล่าไปได้อย่างไร?

เดิมที ฉันไม่นึกกลัว

แต่ต่อมาภายหลังตำรวจเ