บทที่ 47 เขาพูดว่า ฉันสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด

บางทีอาจเป็นเพราะฉันยังมีชื่อว่าเป็นนายหญิงบ้านสุทรรศน์ฯอยู่ คำพูดของหล่อน จึงทำให้ในใจฉันรู้สึกขมขื่น

แม้ว่าฉันจะไม่เต็มใจยอมรับ แต่ความเป็นจริงก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า

สถานที่แห่งนี้ตั้งอยู่ใจกลางเมืองที่ดินทำเลทองของเมืองดรัลอีกทั้งบริ

บทที่ 48 พูดลอดไรฟันออกมาหนึ่งคำ “สารเลว”

ถึงแม้ว่าฉันตัดสินใจแล้วว่าจะใช้ความพยายามของตัวเองอย่างสุดความสามารถ เพื่อทำให้โปรเจกต์ประสบความสำเร็จอย่างราบรื่น

แต่ว่าฉันก็ยังรับปากนภทีป์ว่าฉันจะจัดแบ่งเวลาการพักผ่อนให้มากๆ

วันรุ่งขึ้นฉันตื่นตอนตีห้า แล้วถึงไซต์งานตอนหกโมงเช้า

บทที่ 49 การแต่งงานของคุณไม่มีความสุข แล้วทำไมต้องลากเขาลงมาด้วย!

จิณณาก้าวเท้าเดินตามฉันมาอย่างรวดเร็ว ดึงข้อมือฉันไว้ ใบหน้ายิ้มเย้ยหยัน “ณิชา เธอคิดจริงๆสินะว่าตัวเองจะได้นั่งครองตำแหน่งนายหญิงบ้านสุทรรศน์ไว้ได้จริงๆ”

“หืม?” ฉันหันไปมองหล่อน

เพราะว่าแม้แต่อยู่ในคุกก็ยังไม่เค