บทที่452ชีวิตของผมเป็นของคุณเพียงคนเดียวตลอดไป

“งานของเธอไม่ใช่ว่าแค่เล่นละครกับดนุนัยเพื่อหลอกฉันหรอ？ส่วนเรื่องอื่นดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับเธอนะ”

ฉันพูดเบาๆ

ความสัมพันธ์ของฉันกับดนุนัยไม่รู้จริงๆว่าจะอธิบายยังไง

ฎรินทร์เหมือนรู้ว่าฉันไม่ค่อยพอใจกับคำพูดของเธอเธอรีบพนมมือไหว้

บทที่453ผมกลัวว่าพ่อจะไม่ต้องการผม

ฉันมองดนุนัยอย่างประหลาดใจพูดตามจริงก็คือฉันได้ตัดสินใจส่งข้อความบอกเศวยาไปแล้วว่าจะอยู่ดูแลดนุนัยสักพักหนึ่งและอาจจะไม่ได้เข้าบริษัทสักพัก

คิดไม่ถึงว่าเขาจะกลับไปกับฉัน

เขาปลายนิ้วมือมาแตะที่ริมฝีปากครู่หนึ่ง“คุณเป็นผู้หญิงของผมไม่ใช่คนใช้ของผมคุณไ

บทที่454ถ้าพี่ไตรวิทย์อยู่ก็คงดี

โตษินได้ฟังคำพูดของฉันก็เหมือนว่าจะสบายใจขึ้นวันนี้ก็เลยนอนหลับเร็วเป็นพิเศษ

เล่านิทานได้เพียงแค่สิบนาทีก็หลับไปซะแล้ว

มั่นใจว่าเขาหลับสนิทแล้วฉันถึงวางหนังสือลงบนหัวเตียงหมุนตัวออกจากห้อง

เมื่อออกมาก็เห็นดนุนัยยังคงรอที่หน้าประตู

“หือ？ทำไ