บทที่440ไม่ให้นอนตลอดทั้งคืน

นที่แตกสองชิ้นทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงโกรธขึ้งอย่างเย็นชาที่ด้านหลัง“ไม่ได้ไปทำอาหารมาหรือไง?ข้าวเที่ยงล่ะ?!”

ฉันตกใจจนมือสั่นทำให้เศษแจกันที่แตกบาดนิ้วเลือดไหลออกมาตามแผลอย่างรวดเร็ว

ฉันเอานิ้วเข้าปากแล้วเงยหน้ามองเห็นดนุนัยเงยหน้าขึ้นมองฉันพอดีเช่นกัน

ช

บทที่441ยอมอ่อนข้อ…ไม่ได้เหรอ?

��งคับทิศทางไม่ได้แล้ว

ดนุนัยเรียกให้ฉันไปรินน้ำชาฉันหยิบกาน้ำชาขึ้นแล้วยืนขึ้นจากนั้นสมองก็ว่างเปล่า

จนน้ำไหลงลงจากโต๊ะลวกที่เท้าของฉันฉันถึงจะมีปฏิกิริยาตอบสนองขึ้นมาเล็กน้อย

“ขอโทษค่ะ!”

ฉันวางกาน้ำชาไว้ด้านข้างและเงยหน้าขึ้นมองดนุนัย

ดน

บทที่442ตายที่นี่ไม่ก็จะไม่เป็นมงคล

ามฉันมา“คุณทำไม่ได้หรอกไปจากที่นี่เถอะนายท่านทำแบบนี้ก็เพราะอยากจะไล่ให้คุณไป”

“ฉันรู้ค่ะฉันเลยยิ่งตั้งใจที่จะอยู่”

ฉันพูดอย่างแน่วแน่

เมื่อวานบอดี้การ์ดจำฉันได้แล้ว

บอดี้การ์ดที่อยุ่ด้านหลังถอนหายใจ“คุณเองก็ดื้อเกินไป”

“อืมฉันก็คิดเห