บทที่435ที่รักเธอสวยเหลือเกิน

กแวกแต่ก็ดึงปฏิกิริยาตอบสนองกลับมาอย่างรวดเร็ว

แล้วจงใจพูดด้วยความเย่อหยิ่งในตัวเองว่า“ไม่ได้ค่ะฉันมาขอคุณแต่งงานคุณยังไม่รับเลยนะ!ไม่ตกลงก็ไม่ถอดค่ะ!”

ชายหนุ่มเชิดหน้าของฉันขึ้นแสดงท่าทีมีความพึงพอใจอย่างยิ่ง

นิ้วเรียวยาวของเขาจับที่คางของฉันเบาๆพูดเว

บทที่436ฉันเคยคิดว่าเขาจะไม่มีวันจากไป

นขับรถของทัตตาก็ลงจากรถมาเปิดประตูทัตตาที่นั่งรถเข็นอยู่บนรถก็ร้องทักฉัน“ขึ้นมาเถอะค่ะ”

ฉันลังเลอยู่นิดหน่อยแต่ก็ยังคงพาน้าไหมและเตชินิขึ้นไปบนรถ

ตลอดทางรถทั้งคันตกอยู่ในความเงียบทัตตาให้รถขับไปที่ที่พักของฉันก่อนฉันให้น้าไหมและเตชินิเข้าไปในบ้านและ

บทที่437ฉันสวมชุดคนรับใช้

ต้องพูดคุยกับเศวยา

วันรุ่งขึ้นฉันไปที่สตูดิโอและพบกับเศวยาที่ประตูเธอมีความประหลาดใจเมื่อเห็นฉัน“นี่จะกลับมาทำงานตามปกติแล้วใช่ไหม?”

ได้ยินคำพูดของเธอแล้วฉันมีความรู้สึกละอายใจดึงเธอเข้าไปในห้องทำงานแล้วพูดว่า“เรื่องนั้น…ช่วงนี้ฉันอาจจะไม่สามารถมาที่บริษัทได้แต่