ตอน 426
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่ 426ร่างกายท่อนล่างลุกยืนไม่ได้แล้ว
ดูเหมือนว่าจรณ์จะไม่แปลกใจฉันเลย
เขามองแบบงงๆมาที่ฉันแล้วมุมปากก็เผยรอยยิ้มที่อ่อนโยนพูดขึ้นว่า“ไปเถอะผมรู้ว่ายังไงก็ไม่สามารถรักษาคุณไว้ได้”
ฉันโค้งคำนับเล็กน้อย“ขอบคุณค่ะ”
แล้วหันหลังเดินออกไป
ไม่ได้หันกลับมามองจรณ์อีก
แม้ฉ
ตอน 427
บทที่ 427ร่างกายท่อนล่างไม่มีความรู้สึกจะมีไว้เพื่ออะไรคุณรู้ไหม
“น้าธยานินเป็นเขาที่นัดฉันไม่ใช่ฉันนัดเขา”ฉันชี้แจ้งให้ตัวเอง
เขานัดฉันออกมาแล้วมีเรื่องท้ายที่สุดโทษก็ตกมาที่ตัวฉันเนี่ยนะหรอ
เรื่องนี้ช่างเป็นเรื่องยากที่จะเข้าใจเหลือเกิน！
ธยานินก็ไม่ฟังคำพูดฉันเลยโบกมือแล้วพูด
ตอน 428
บทที่ 428คุณไปให้พ้นสิพ่อไม่ต้องการให้คุณมาเห็นใจ
ฉันยืนอยู่หน้าประตูลังเลอยู่ว่าจะเข้าไปตอนนี้เลยดีไหมแล้วก็ได้ยินปณิตาพูดว่า“คุณบ้าไปแล้วใช่ไหมเพื่อเธอแม้แต่ชีวิตก็จะไม่เอาแล้วใช่ไหมเธอมีอะไรดีมีเสน่ห์อะไรที่ทำให้คุณทำแบบนี้！”
ปณิตาเสียงดังมากเหมือนกำลังตะโกนเพราะเสียงดังออกมาจากซอกประตู