บทที่ 407 คุณไม่ใช่จะมาแย่งแม่ไปจากพ่อผมหรอกนะ

ฉันลังเลอยู่พักหนึ่ง จริงๆข้าวเที่ยงของโตษินก็เตรียมไว้หมดแล้ว

แต่ว่า เมื่อได้ยินไตรวิทย์พูดแบบนี้ ฉันก็ไม่รู้จะปฏิเสธเขาอย่างไร จึงบอกที่อยู่ของอุปกรณ์ ข้าว ถั่ว ต่างๆ

รวมถึงเครื่องปรุงต่างๆก็บอกไปหมดแล้ว

ไตรวิทย์ผงกหัวอยู่ข้างๆ “

บทที่ 408 เขาอยู่ที่บ้านของฉัน

ไม่รู้เพราะอะไร เขาปฏิเสธฉัน ฉันกลับรู้สึกวางใจ

เช้าวันต่อมา ไตรวิทย์ยังคงมาแต่เช้าเหมือนเคย

แต่ฉันพบว่า เขาไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้า

เมื่อก่อนทุกครั้งที่เขามา เขาจะเปลี่ยนเสื้อทุกครั้ง แต่ว่าวันนี้เขากลับใส่ชุดเดิม

รวมถึง ขอบตาดำของเขา ยังซ่อน

บทที่ 409 คุณพูดถูก ฉันไม่ต้องการคุณ

ฉันตกใจ รีกลับหลังหัน มองเห็นดนุนัยยืนอยู่ไกลๆ เขาอยู่ที่นี่จริงๆด้วย เขาไม่เหมือนคนอื่นที่กำลังเข็นรถซื้อของ แต่ในมือกลับถือแค่เครื่องดืมสองสามขวด

ราวกับเข้ามาซื้อแป๊บเดียวก็จะออกไป

สิ่งที่ฉันเห็นคือ เขากำลังมองมาทางเรา ดวงตากลมดำของเขามีสายตาที