บทที่398คุณเป็นใคร?

ฉันมองคนส่งแวบหนึ่งเป็นชื่อที่ไม่เคยเห็นมาก่อนคล้ายกับเป็นเมลที่สมัครมาใหม่ชื่อลงท้ายก็ไม่มีเขียนไว้

เนื้อหาในอีเมลเป็นไฟล์zipอันหนึ่ง

ฉันคิดจะใช้มือถือแตกไฟล์แต่ว่าไฟล์ใหญ่มากเลยทำไม่ได้ไฟล์นี้จำเป็นต้องใช้คอมพิวเตอร์

โน้ตบุ๊คของฉันอยู่ที่บ้านของดนุนัยที่หม

บทที่399คุณไม่คิดว่ากระดาษไม่อาจห่อไฟไว้ได้เหรอ?

เนื้อหาไม่ผิดไปจากที่ฉันคาดไว้มีเพียงสองพยางค์[เวลา]

ฉันดูนาฬิกาข้อมือตอนนี้ห้าโมงกว่าแล้ววันนี้คงไม่ได้แล้วฉันจึงบอกเขาว่า[พรุ่งนี้11โมง]

พรุ่งนี้เป็นวันสุดสัปดาห์พอดี

ถ้าเป็นเวลานั้นที่ที่ฉันหาไว้คงมีคนเยอะแล้ว

หากพนนิตว์

บทที่400เขากลับมาแล้ว

ข้างในเป็นคลิปเสียง

ฉันดาวน์โหลดมาฟังแน่นอนว่าเป็นปณัยกับเขากำลังคุยเรื่องนี้กัน

ในคลิปเสียงปณัยทำทีน่าสงสาร“คุณแม่ผมกลายเป็นแบบนี้ไปแล้วไม่สามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติแล้วคุณแม่บอกผมไว้ตั้งแต่แรกว่าถ้าวันหนึ่งเธอต้องนอนอยู่บนเตียงขยับตัวไม่ได้ก็ไม่ต้องยื้อชีวิตเธอต