บทที่396คุณก็คงช่วยฉันได้ไม่ตลอดทั้งชีวิต

โรศนีพิงผนังมองไปทางด้านหนึ่งพูดอย่างมีนัยยะ“สถานการณ์ของบ้านจันทร์พานิชย์ในตอนนั้นพี่ชายฉันต้องรีบหาเงินก้อนใหญ่มาหมุนเป็นทุนถ้าแม่ยังไม่ตายเงินก้อนนี้เขาก็ไม่ได้มาไว้ในมือเขาถึงได้ใช้แผนสกปรก”

“เธอรู้ได้ยังไง?”

“มีครั้งหนึ่งฉันเผอิญได้ยินเข

บทที่397บุพเพคำคำนี้เอามาใช้ระหว่างคุณกับฉันช่างน่าขำจริงๆ

ฉันเดินอยู่ในห้องเปิดตู้รองเท้าด้านในมีสลิปเปอร์ขนนุ่มสองคู่คู่หนึ่งสีน้ำเงินคู่หนึ่งสีชมพู

ยังมีรองเท้าแตะพลาสติกธรรมดาอีกสองคู่ยังคงเป็นคู่หนึ่งสีน้ำเงินคู่หนึ่งสีชมพู

เมื่อก่อนบทที่ฉันอาศัยอยู่ที่นี่ทำไมฉันไม่เห็นจำได้ว่าม

บทที่398คุณเป็นใคร?

ฉันมองคนส่งแวบหนึ่งเป็นชื่อที่ไม่เคยเห็นมาก่อนคล้ายกับเป็นเมลที่สมัครมาใหม่ชื่อลงท้ายก็ไม่มีเขียนไว้

เนื้อหาในอีเมลเป็นไฟล์zipอันหนึ่ง

ฉันคิดจะใช้มือถือแตกไฟล์แต่ว่าไฟล์ใหญ่มากเลยทำไม่ได้ไฟล์นี้จำเป็นต้องใช้คอมพิวเตอร์

โน้ตบุ๊คของฉันอยู่ที่บ้านของดนุนัยที่หม