บทที่ 374 อนาคตเหมือนก้าวเดินลงหลุม

พอได้ยินฉันพูดแบบนี้ จรณ์ก็ยิ้มดีใจพลางพยักหน้า “งั้นก็ดี เธอไปเถอะ”

“....”

พอเขาทำแบบนี้ฉันเริ่มตื่นตระหนกละ

แต่ฉันรู้ว่าฉันจะแสดงออกไม่ได้ ฉันต้องมั่นคงในการตัดสินใจของตัวเอง

ในหัวฉันเต็มไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้มของโตษิน เด็กน่ารักขนาดนั้น

บทที่ 375 ชนะศัตรู แต่เราก็รากเลือดด้วย

ฉันนึกขึ้นได้ว่าคัลเลนทำท่าเหมือนมีอะไรจะพูด เลยถามต่อ "มีปัญหาอะไรอีกไหมคะ?"

คัลเลนเหมือนรู้สึกได้ว่าดนุนัยไม่อยากพูด "ไม่มีค่ะ แต่ทางที่ดีควรมาตรวจสุขภาพทุกปี ถ้าฉันอยู่ก็ตรวจฟรีได้เลยค่ะ"

ฉันรู้ว่าต่อให้ถามต่อไปหล่อนก็ไม่ตอบ เลยยอมแพ้

บทที่ 376 เพื่อจะได้ฆ่าหล่อนได้อย่างไม่มีใครจับได้

หลังเกิดเรื่องได้สามวัน โตษินอยู่ในบ้านตลอด เพราะดนุนัยควบคุมเรื่องคอมเมนท์ ทำให้ยังไงก็ไม่กระทบพวกเรา

ถึงจะมีคนถามถึง แต่แป๊บเดียวก็จะโดนลบข้อความทิ้ง

ผ่านมาได้สามวัน ฉันกับโตษินถูกวางสถานนะเป็นฝ่ายถูกกระทำ ไม่มีใครพูดถึง ถ้าโดนเอ่ย