บทที่344ผมขาดคุณไม่ได้

“คุณบ้าไปแล้วหรือไง”ฉันรู้สึกผวาแล้วดิ้นรนให้ร่างกายพ้นร่างกายของดนุนัย“ปล่อยฉันไม่อย่างนั้นฉันจะตะโกนเรียกคนเดี๋ยวนี้!”

“คุณเรียกเลยผมบอกแล้วผมอยากให้ทุกคนเห็นผมอยากให้พวกคุณแต่งงานกันไม่ได้ผมอยากให้ผู้ชายทั้งโลกนี้ไม่ต้องการคุณผมอยากให้คุณแต่งงานกับใครไม่ได้นอกจากผ

บทที่345คุณภรรยาพร้อมหรือยังครับ

พอเห็นพวกเขากำลังจะไปฉันก็กังวลขึ้นมาแต่คนที่กังวลมากกว่าฉันนั้นคือจรณ์

จรณ์ตรงเข้าไปขวางทางเดินของทั้งสองคนถึงแม้ว่าใบหน้าจะประดับด้วยรอยยิ้มแต่น้ำเสียงนั้นกลับกัน“ดนุนัยนายจะพาลูกฉันไปไหน”

“ไปเล่นไง”ดนุนัยตอบอย่างเฉยๆ

จรณ์มองดนุนัยก่อนคิ้วจะค่

บทที่346ในไม่ช้าเราจะเปิดเผยต่อกัน

ความหมายของจรณ์นั้นฉันเข้าใจดี รอมาเป็นเวลานานในที่สุดก็ได้หมั้นกัน

การแต่งงานในเวลานี้เป็นเรื่องถูกกำหนดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ตอนนี้ต้องยอมรับความจริงมันได้แล้วแต่ในหัวยังคงจมอยู่กับคำพูดดนุนัย

เขาพูดว่าก่อนที่จะถึงงานแต่งงานเขาจะพาฉันกลับมา