บทที่323 ถ้าผมตายไป คุณจะดีใจไหม

“ฉัน...”

“ออกมา!”

ฉันที่อยากจะพูดอะไรสักอย่าง ก็ถูกนิสิตาดึงออกไปอย่างไว

ดนิษฐ์เองก็พูด “พ่อของฉันจะพูดกับลูกหลานของตัวเอง เธอเป็นคนนอก จะอยู่ทำไม”

เขาทั้งสองพูดเช่นนั้น แล้วดึงฉันออกไปข้างนอก

แต่ว่ามือของจรณ์ก็คว้าเขาที่แขนของฉันเสี

บทที่324 พวกเขาวางตัวเองเป็นเดิมพัน

คำพูดของจรณ์ทำให้ฉันชะงักไป

นี่ นี่มันหมายความว่าอย่างไร

ฉันจ้องมองจรณ์ ท่าทางของชายหนุ่มนั้นดูจริงจังมาก บนใบหน้าไม่มีร่องรอยการแสดงออกของอารมณ์ให้เห็นเลย ที่ผ่านมาจะมุมปากจะยกขึ้นเล็กน้อยเสมอๆ แต่ตอนนี้ไม่มีเลย

ฉันมองเขาอย่างสับสน ในใจรู้สึ

บทที่325 คนหนึ่งอยู่ คนหนึ่งตาย

เมื่อถึงประตู คนคุ้มกันส่วนใหญ่หยุดที่ข้างนอกนั้น มีตามพวกเราแค่สี่คนเท่านั้น

พวกเราเข้าลิฟต์ มันไม่ได้ขึ้น แต่กลับลง

เมื่อถึงชั้น-4

ประตูลิฟต์เปิดออก จรณ์และดนุนัยก็เดินออกไป

ฉันเองก็เดินตามพวกเขาออกมา

ข้างหน้าคือห้องที่ใหญ่มากห้องห