บทที่ 323

บทที่323 ถ้าผมตายไป คุณจะดีใจไหม

“ฉัน...”

“ออกมา!”

ฉันที่อยากจะพูดอะไรสักอย่าง ก็ถูกนิสิตาดึงออกไปอย่างไว

ดนิษฐ์เองก็พูด “พ่อของฉันจะพูดกับลูกหลานของตัวเอง เธอเป็นคนนอก จะอยู่ทำไม”

เขาทั้งสองพูดเช่นนั้น แล้วดึงฉันออกไปข้างนอก

แต่ว่ามือของจรณ์ก็คว้าเขาที่แ

บทที่ 324

บทที่324 พวกเขาวางตัวเองเป็นเดิมพัน

คำพูดของจรณ์ทำให้ฉันชะงักไป

นี่ นี่มันหมายความว่าอย่างไร

ฉันจ้องมองจรณ์ ท่าทางของชายหนุ่มนั้นดูจริงจังมาก บนใบหน้าไม่มีร่องรอยการแสดงออกของอารมณ์ให้เห็นเลย ที่ผ่านมาจะมุมปากจะยกขึ้นเล็กน้อยเสมอๆ แต่ตอนนี้ไม่มีเลย

ฉันมองเขาอย่างสับส

บทที่ 325

บทที่325 คนหนึ่งอยู่ คนหนึ่งตาย

เมื่อถึงประตู คนคุ้มกันส่วนใหญ่หยุดที่ข้างนอกนั้น มีตามพวกเราแค่สี่คนเท่านั้น

พวกเราเข้าลิฟต์ มันไม่ได้ขึ้น แต่กลับลง

เมื่อถึงชั้น-4

ประตูลิฟต์เปิดออก จรณ์และดนุนัยก็เดินออกไป

ฉันเองก็เดินตามพวกเขาออกมา

ข้างหน้าคือห้องที่ใ