บทที่ 322

บทที่322 ผมกับปณิตาหย่ากันแล้ว

เวลานั้น ฉันไม่รู้ว่าควรตอบไปว่าอย่างไร

คนวัยนี้แล้วพูดว่าไม่มีภรรยานั่นเป็นเรื่องที่แปลกมาก

แต่ถ้าบอกว่ามี...

ต่อหน้าดนุนัย ฉันรู้สึกพูดอะไรไม่ค่อยออก

ฉันรู้สึกถึงแรงมือของจรณ์ที่อยู่ที่บ่าของฉัน เขาบีบไหล่ของฉันอยู่

ฉันมอง

บทที่ 323

บทที่323 ถ้าผมตายไป คุณจะดีใจไหม

“ฉัน...”

“ออกมา!”

ฉันที่อยากจะพูดอะไรสักอย่าง ก็ถูกนิสิตาดึงออกไปอย่างไว

ดนิษฐ์เองก็พูด “พ่อของฉันจะพูดกับลูกหลานของตัวเอง เธอเป็นคนนอก จะอยู่ทำไม”

เขาทั้งสองพูดเช่นนั้น แล้วดึงฉันออกไปข้างนอก

แต่ว่ามือของจรณ์ก็คว้าเขาที่แ

บทที่ 324

บทที่324 พวกเขาวางตัวเองเป็นเดิมพัน

คำพูดของจรณ์ทำให้ฉันชะงักไป

นี่ นี่มันหมายความว่าอย่างไร

ฉันจ้องมองจรณ์ ท่าทางของชายหนุ่มนั้นดูจริงจังมาก บนใบหน้าไม่มีร่องรอยการแสดงออกของอารมณ์ให้เห็นเลย ที่ผ่านมาจะมุมปากจะยกขึ้นเล็กน้อยเสมอๆ แต่ตอนนี้ไม่มีเลย

ฉันมองเขาอย่างสับส