บทที่304ไม่ว่าท้องฟ้าจะหล่นมารวมกันฉันก็จะยังยืนหยัดเพื่อเธอ

หัวใจของฉันมันบีบรัดตัว

ดนุนัยพูดจบก็โน้มตัวมาส่งสัมผัสรสของแอลกอฮอลล์ในปากมาให้ฉัน

ค่อยๆทำให้ช่องปากของฉัน

เห็นชัดๆว่ามันมีแอลกอฮอล์เพียงเล็กน้อยแต่ในเวลานั้นหัวของฉันกับมึนงงตัวของฉันถูกเขาผลักไปที่โซฟาเพราะว่าการจู

บทที่305เรื่องของเธอคือที่หนึ่งในใจฉันตลอดไป

จรณ์ตกใจในท่าทีลังเลของฉันฉันนิ่งไปแล้วก็กังวลว่าตัวเองทำแบบนี้ไม่ถูกพรวดพราดเข้าหาผู้ชายก้มหัวลงในใจกลัวพร้อมพูดออกไปว่า“เท้าไปเหยียบอะไรขรุขระ”

คำโกหกนี้แม้แต่ฉันก็ไม่เชื่อ

จรณ์ได้ยินอย่างนั้นก็เอามือไปสอดกระเป๋าพูดอย่างเห็นเป็นห่วง“ระวั

บทที่306เขาตามหาเธอมาห้าวันห้าคืน

“ดักแด้ได้แตกลงชีวิตใหม่ที่สวยงามได้เริ่มขึ้น”

ในขณะที่เศวยากำลังถามชื่อของฉันนั้นเองโทรศัพท์ของฉันก็ดังขึ้น

ฉันมองไปที่ที่หน้าจอเป็นดนุนัยนั่นเอง

เมื่อวานฉันให้เบอร์นี้ของฉันกับดนุนัยไป

ฉันลังเลอยู่ชั่วครูก่อนที่จะกดรับสาย“มีอะไร?”ฉันถาม