ตอน 288
ประธานหัวใจเต้นแรง
ทั้งหมดนั้นคือผู้หญิงกิน
เร็วมาก อนุบาลจะเลิกเรียนแล้ว
โตษินสะพายกระเป๋าแล้วเดินไปข้างหน้าสุด
มองเห็เราสองคน เปิดมือแล้ววิ่งออกมา “แม่ ลุงจรณ์”
เสียงของเด็กดังมาก
โตษินพูดหนึ่งคำ “ลุงจรณ์” เมื่อสักครูคุณนายเหล่านนั้นพวกเธอกลับมารวมตัวอีกครั้ง
ตอน 289
ฉันอยากได้เธอ
เมื่อฉันได้ยินประโยคนี้ ฉันตื่นเต้นและไม่สนอะไรเลย ลุกขึ้นมา และวิ่งออกจากร้านอาหาร
ท้ายแล้ว เธอวิ่งออกจากร้าน แล้วเห็นโตษินยืนอยู่ในทางเดิน
แต่เธอนั่งไว้ยองๆ อันที่จริงคือดนุนัย
ฉันเดินเข้าหา ได้ยินดนุนัยพูดว่า “เธอชื่ออะไร พ่อแม่ขอ
ตอน 290
คุณจรณ์ขาดการติดต่อ
หลังจากที่ฉันได้ตกลงไปแล้ว คุณจรณ์คุยโทรศัพท์ และดูเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่าง ฉันได้ยินโทรศัพท์มือถืออีกข้างเสียงดังขึ้นมา
“เดี๋ยวก่อน ฉันมีสายอยู่” คุณจรณ์ไม่ได้วางสายคนก่อนหน้านี้ ฉันได้เธอรับสายอีกสายหนึ่ง และพูดเพียงสี่คำเท่านั้น “ฉันจะไป