บทที่240แจ้งความ

ฉันเบียดฝูงคนเข้าไปเห็นธีภพสวมชุดลำลองด้านนอกเป็นเสื้อกันหนาวบางหลวมๆกำลังด่าขอทานคนหนึ่งที่นั่งอยู่กับพื้นด้วยท่าทีน่าสงสาร

คนคนนั้นสีหน้าเศร้าสร้อย“คุณคนนี้นี่ยังไงกันผมไม่ได้ขอตังค์คุณคุณจะไม่ให้ก็ไม่เป็นไรอีกอย่างผมพิการจริงๆ”

“เธอพิการจริงๆคนพิการจริงจะเป็นแบบนี

บทที่ 241 พบเจอร่างหญิงสาวร่างไหม้บนเรือลำหนึ่ง

ทันใดนั้น ธีรภพ แซ่โหมวได้รับแก้วชา ดื่มไปหนึ่งคำพร้อมพูดอย่างเต็มใจว่า “เยี่ยมเลย นับจากวันนี้เธอก็เป็นลูกศิษย์ฉันแล้ว จะเรียกฉันว่าคุณครู หรือ ท่านอาจารย์ก็ได้”

“ถ้างั้นเรียกท่านอาจารย์ดีกว่า”

ฉันรู้สึกว่าเรียกท่านแบบนี้น่าจะดีกว่า

บทที่ 242 ทำดีกับคนที่ร้ายกับเรา แล้วจะเรียกว่าทำดีได้อย่างไร

ฉันเอาซิมออกจากโทรศัพท์เครื่องนี้ จึงไม่สามารถเชื่อมไวไฟ

ถ้าทำแบบนี้ ดนุนัยก็จะไม่สามารถตามหาฉันได้

เมื่อค้นหาตามคียเวิดบนweibo ก็เจอข่าวและความคิดเห็นที่แสดงต่อเรื่องนี้มากมาย

ฉันเลื่อนดูไปรอบหนึ่ง ในวันเกิดเหตุ จรณ์