ตอน 234
ประธานหัวใจเต้นแรง
บทที่234คนไม่รั้งแขกแต่สวรรค์รั้ง
“ไม่ดีกว่าฉันไปเองฉันรับปากดนุนัยว่าจะไปคนเดียว”
อื้มเมื่อกี้ฉันก็บอกดนุนัยแบบนี้
สิ่งสำคัญคืออยากให้เขาสบายใจ
จรณ์ไม่ยอมแต่หลังจากที่ฉันกล่อมแล้วสุดท้ายเขาก็ยอมทำตาม
มีสุภาษิตคำหนึ่งคนไม่รั้งแขกแต่สวรรค์รั้ง
จากปกติเกาะนี้จะไม่ค่อย
ตอน 235
บทที่235จ้าวบาวตอนนี้คุณหอมเจ้าสาวได้แล้ว
ปณิตาควงแขนดนุนัยเดินไปตรงจุดปลายทางของพรมแดงทีละก้าวตามจังหวะดนตรีภายใต้ท้องฟ้าสดใสและทะเลสีคราม
ชุดแต่งงานสีขาวของผู้เจ้าสาวเสื้อสูทสีดำของเจ้าบ่าวและหาดทรายสีทองพร้อมพรมแดงผนวกเข้าด้วยกัน
มันช่างสวยงามมาก
หวนคิดถึงงานแต่งของเธอกับดนุ
ตอน 236
บทที่236รังเกียจฉัน
แต่ฉันก็ยังถือกระเป๋าเข้ามาภายในห้องผู้โดยสาร
บนโต๊ะในห้องผู้โดยสารมีผลไม้และเครื่องดื่มวางอยู่
ลังใส่น้ำแข็งที่วางอยู่ด้านข้างมีน้ำแข็งใส่ไว้จนเต็ม
อากาศแบบนี้น้ำแข็งยังไม่ละลายแสดงว่ามีคนเอามาวางไว้ก่อนที่ฉันจะขึ้นเรือมา
“มีคนอยู่ไหมคะ?”
ฉันตะโ