บทที่233ถ้าหากคุณอยากดึงดูดให้คนมาเพิ่มขึ้นก็ร้องต่อไป！

ฉันตะลึงมองไปที่ดนุนัยหัวใจเหมือนโดนมือที่ไร้ตัวตนบีบ

บีบอย่างแน่นเหมือนจะลืมเต้น

แต่แค่สักพักฉันก็ตั้งสติได้ฉันโดนแกล้งแน่นอน

ฉันยิ้มผู้จัดการจี้“วันนี้ไม่ได้แสดงแล้วคุณสามารถเก็บการแสดงขั้นเทพของคนได้แล้ว”

“ผมไม่ได

บทที่234คนไม่รั้งแขกแต่สวรรค์รั้ง

“ไม่ดีกว่าฉันไปเองฉันรับปากดนุนัยว่าจะไปคนเดียว”

อื้มเมื่อกี้ฉันก็บอกดนุนัยแบบนี้

สิ่งสำคัญคืออยากให้เขาสบายใจ

จรณ์ไม่ยอมแต่หลังจากที่ฉันกล่อมแล้วสุดท้ายเขาก็ยอมทำตาม

มีสุภาษิตคำหนึ่งคนไม่รั้งแขกแต่สวรรค์รั้ง

จากปกติเกาะนี้จะไม่ค่อย

บทที่235จ้าวบาวตอนนี้คุณหอมเจ้าสาวได้แล้ว

ปณิตาควงแขนดนุนัยเดินไปตรงจุดปลายทางของพรมแดงทีละก้าวตามจังหวะดนตรีภายใต้ท้องฟ้าสดใสและทะเลสีคราม

ชุดแต่งงานสีขาวของผู้เจ้าสาวเสื้อสูทสีดำของเจ้าบ่าวและหาดทรายสีทองพร้อมพรมแดงผนวกเข้าด้วยกัน

มันช่างสวยงามมาก

หวนคิดถึงงานแต่งของเธอกับดนุ