ตอน 223
ประธานหัวใจเต้นแรง
ครั้งสุดท้าย
พอฉันพูดจบ ปลายสายมีแต่ความเงียบงัน
ผ่านไปนานพอดู
ฉันได้ยินเสียงผู้ชายแหบพร่าตอบว่า “ได้ พรุ่งนี้สิบโมงเช้า เธอมาหาฉันที่ทำงาน”
ห้องทำงานหรอ?
เป็นสถานที่ทำงาน ที่แท้ในสายตาเขา การเจอหน้ากันของเรากลายเป็นเรื่องทำงานไปแล้ว
ฉันรู้สึกรับไม่ได้ แต
ตอน 224
ฉันรักเธอ
ฉันเงยหน้ามองดนุนัย สายตาเขาอ่อนโยนเหมือนเคย
มีรอยยิ้มบางที่มุมปาก
มองเหมือนโลกนี้มีแต่ฉัน
แต่ฉันรู้ดีว่า สิ่งเหล่านี้จะไม่ได้เป็นของฉันแล้ว
ฉันมองเขา ถามก่อนว่า “นายอยากให้ฉันไปร่วมงานแต่งไหม?”
“ฉันเคารพการตัดสินใจของเธอ แต่ฉันจัดงานที่เกาะ ต้อ
ตอน 225
ต่อไปคุณกรุณาอย่ามารบกวนฉันอีก
ฉันรีบหันหลังกลับไป เห็นดนุนัยยืนอยู่ข้างหลังฉัน
ฉันลนลานโดยไม่รู้ตัวเมื่อเห็นเขา กลัวเขาจะพูดอะไรออกมา เลยรีบบอกปณิตา “งั้นฉันไปก่อนนะคะ”
พูดจบก็รีบจ้ำออกไป
ยังเดินไปไม่ไกล ก็ได้ยินดนุนัยถามปณิตาว่า “พวกคุณคุยอะไรกันหรอ?”
“คุณณิช